Open the menu

Sociale media

Syrië: Er vallen nog steeds gewonden in Raqqa

 

achtergelaten explosieven blijven levens verwoesten

“Patiënten vertellen ons dat velden, wegen, daken en trappenhuizen bezaaid liggen met landmijnen, valstrikken en andere geïmproviseerde springtuigen. Thee- en kookpotten, kussens, speelgoed, aircoapparaten en koelkasten zijn voorzien van springstof, die tot ontploffing kan komen zodra gezinnen naar huis terugkeren na maanden of jaren van ontheemding.”
 

De helft van de slachtoffers zijn kinderen
Het aantal gewonden door landmijnen, valstrikken en explosieven in het noordoosten van Syrië is tussen november 2017 en maart 2018 verdubbeld.

In 2017 alleen al dreef het geweld in Deir ez-Zor minstens 254.000 mensen op de vlucht, die elk gemiddeld drie keer op zoek moesten naar een ander onderkomen. Het gaat om de grootste volksverplaatsing van alle Syrische gouvernementen in het voorbije jaar.

Hoewel sommige mensen al naar huis zijn teruggekeerd, blijven de meesten nog ontheemd. Verwacht wordt dat ze binnenkort wel zouden terugkeren, ook al zijn ze zich soms niet bewust van het gevaar dat hen thuis opwacht. Ontmijningsexperts vrezen dat er nog honderden of duizenden springtuigen verspreid liggen in scholen, medische voorzieningen en velden.

Een race tegen de klok
Nu het zorgsysteem platligt, kan de dichtstbijzijnde zorginstelling wel uren ver verwijderd liggen. Elke minuut telt. De snelheid van de medische verzorging is allesbepalend voor de ernst van de verwondingen en het herstel.
Er is dringend nood aan ontmijning, maar ook de sensibilisering voor de gevaren moet snel worden opgeschroefd, zodat mensen die naar huis terug willen ook leren hoe ze springtuigen kunnen herkennen en mijden, wat ze onmiddellijk na een ontploffing moeten doen en hoe ze de eerste zorgen kunnen toedienen na een ongeval.
Er is geen onderscheid tussen strijders en burgers
Wapens kunnen jaren na afloop van een conflict nog verborgen blijven. Wanneer ze niet doden, verwoesten ze de levens en bestaansmiddelen van de slachtoffers en hun familie.

Humaid, 45 jaar, is afkomstig uit Dhiban in Noordoost-Syrië. Zijn 5 dochters raakten gewond door een mijn die op het dak van hun huis ontplofte. Sedar, de jongste, werd deels geamputeerd aan de benen.

AZG roept alle betrokken lokale en internationale organisaties en instanties met aandrang op om hun ontmijnings- en sensibiliseringsactiviteiten op te trekken en te versnellen, en de toegang tot levensreddende medische verzorging voor de slachtoffers van springtuigen in Deir ez-Zor te verbeteren.


Blijf op de hoogte van de acties van AZG. Schrijf je in op onze nieuwsbrief