Frequently Asked Questions

Alle informatie staat op onze website. We nodigen je uit om volgende documenten te raadplegen:

• Algemene informatiebrochure
• Het financieel rapport
• De infobrochure kandidaat-medewerkers
• Het activiteitenrapport
• Focus op AZG, informatiebrochure voor kinderen

U kande verantwoordelijke jongerenprojecten contacteren op 02/474.74.91 of via e-mail op meteor [at] azg [dot] be.

Artsen Zonder Grenzen had van 1989 tot 2009 projecten in België. In de steden Verviers, Luik, Brussel en Antwerpen heeft AZG geprobeerd om de zwaksten van de bevolking toegang tot de gezondheidszorg te verschaffen. Eind 2009 werd een tijdelijk vluchtelingenkamp opgezet in hartje Brussel om de aandacht te vestigen op de situatie van asielzoekers.

AZG staat overal ter wereld bekend als Medecins Sans Frontières (MSF). Dat is een vlag die negentien nationale secties dekt.

Vijf secties zorgen voor de uitvoering van de humanitaire projecten en worden dan ook ‘operationeel centrum’ genoemd. Er zijn operationele centra in België, Nederland, Frankrijk, Spanje en Zwitserland. De veertien andere afdelingen, de “partnersecties”, concentreren zich vooral op fondsenwerving, rekrutering, informatie en contact met de media en de nationale pers. Het gaat om Duitsland, Australië, Oostenrijk, Canada, Denemarken, de Verenigde Staten, Griekenland, Hong Kong, Italië, Japan, Luxemburg, Noorwegen, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. De hoofdzetel van het ‘Internationaal bureau’ is in Genève gevestigd. Hier wordt de samenwerking tussen alle secties gecoördineerd en wordt AZG vertegenwoordigd op internationaal niveau. Er is een voorpost in New York en één in Brussel.

Lees de algemene infobrochure

Artsen Zonder Grenzen (AZG) werd in 1971 opgericht door een kleine groep artsen en journalisten die vonden dat alle mensen toegang tot dringende medische zorgen moesten hebben. AZG was één van de eerste non-gouvernementele organisaties die dringende medische bijstand bood en die openlijk over de ellende van slachtoffers getuigde.

Bekijk hier een kort overzicht

In de meeste gevallen zijn het dokters en verpleegkundigen in de algemene geneeskunde die op het terrein kinderen verzorgen, vooral bij epidemieën of voedselcrisissen waarbij kinderen kwetsbaarder zijn. In sommige grotere ziekenhuizen waar we werken, kunnen we ook een kinderarts aan het werk zetten.

In de noodsituaties waar Artsen Zonder Grenzen aan de slag is, zijn vrouwen en kinderen het meest kwetsbaar. Elk jaar sterven volgens officiële schattingen bijna 9 miljoen kinderen nog voor ze vijf jaar oud zijn, bij gebrek aan verzorging. Onderzoeken tijdens de zwangerschap, prenatale zorg, speciale voedingsprogramma’s, vaccinatiecampagnes, controle van geboortes, behandeling van geslachtsziekten en voorlichting wat betreft gezondheid zijn dus belangrijke onderdelen van het werk van Artsen Zonder Grenzen.

In oktober 1999 werden de inspanningen van Artsen Zonder Grenzen bekroond met de Nobelprijs voor de vrede. Die erkenning komt er niet alleen voor de medische acties van AZG, maar ook en vooral voor de pleidooien voor en getuigenissen van het lot van mensen in nood. Hoewel Artsen Zonder Grenzen oorlogen niet probeert te beëindigen en niet de middelen heeft om burgers tegen het geweld te beschermen, kan de organisatie toch haar oordeel uitspreken over wat haar teams ter plaatse met eigen ogen zien. De getuigenissen maken deel uit van de basisprincipes van AZG, ook al gaan ze vaak gepaard spanningen met betrokken partijen.

We stellen vast dat het erg moeilijk en soms zelfs onmogelijk is om in bepaalde situaties aan hulpverlening te doen omdat we met de ene of de andere partij in het conflict worden geassocieerd. Dat is het gevolg van het soms vervagende onderscheid tussen humanitaire en militaire actie. Die perceptie kan ons werk op het spel op het spel zetten en kan ervoor zorgen dat onze mensen op het terrein gevaar lopen.

De efficiëntie van humanitaire actie hangt af van de neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid waarmee zij slachtoffers aan alle kanten van de frontlijn verzorgt.

Ontwikkelingshulp is erop gericht om de toekomst van bepaalde bevolkingsgroepen op te bouwen, opnieuw op te bouwen of te begeleiden. Daarvoor heeft AZG niet het mandaat, noch de legitimiteit. Het mandaat van Artsen Zonder Grenzen is het ingrijpen in crisissituaties – conflicten, volksverhuizingen, voedselcrisissen, epidemieën, natuurrampen, enz. – om bevolkingen in nood te helpen. Dat is een heel andere opdracht dan die van ontwikkelingssamenwerking.

Het opvangen van kindsoldaten behoort niet tot het mandaat van Artsen Zonder Grenzen. In uitzonderlijke situaties, zoals wanneer er geen andere organisaties aanwezig zijn, neemt Artsen Zonder Grenzen die taak soms toch op zich. Dat was bijvoorbeeld het geval in 2009 in het noordoosten van Congo.

Daarnaast verzorgt Artsen Zonder Grenzen kindsoldaten zoals het andere patiënten, en in het bijzonder andere kinderen, in een conflict verzorgt: met de behandeling van ziektes en verwondingen, en psychologische ondersteuning.

Artsen Zonder Grenzen start vooral interventies op bij noodsituaties: natuurrampen, conflicten, vluchtelingenstromen, hongersnood, epidemies, enz. Een aantal projecten richt zich echter op de middellange of lange termijn. Het betreft onder meer plaatselijke samenwerkingen en een belangrijk luik voorlichting en opleiding (aids, tuberculose, malaria, mentale gezondheid, patiënten die geen toegang hebben tot gezondheidszorg, enz.)

Veiligheidsrisico’s zijn inherent aan de dagelijkse werkelijkheid waarin Artsen Zonder Grenzen opereert. We moeten die niet overdrijven, maar ook niet minimaliseren. Deze risico’s houden voornamelijk verband met de omstandigheden waarin verplaatsingen gebeuren, financiële en materiële middelen en conflictsituaties (openlijk of verborgen). Diverse aspecten kunnen in grote mate bijdragen tot het beperken van risico’s: het naleven van de verkeersregels en de interne richtlijnen van Artsen Zonder Grenzen, een discreet en gematigd gebruik van middelen, het uitwerken en opvolgen van veiligheidsplannen, en ten slotte een geslaagde integratie binnen de bevolking.

Na een gevaarlijk voorval (ongeluk, agressie of een andere traumatische gebeurtenis) kan Artsen Zonder Grenzen in emotionele ondersteuning gespecialiseerde medewerkers naar het terrein sturen. Daarnaast kan de organisatie een beroep doen op een extern netwerk van psychologen.

De levensomstandigheden verschillen per land, zelfs per regio. Ze zijn afhankelijk van de lokale middelen, met name voor de infrastructuur van de huisvesting en het werk. Artsen Zonder Grenzen levert in ieder geval inspanningen om haar teams een werkomgeving te bieden die de goede werking van de hulpverlening bevordert, zonder hierbij de lokale levensstandaard uit het oog te verliezen.

Als de situatie op het terrein het toelaat en als het de onafhankelijkheid en neutraliteit niet in het gedrang brengt, kan Artsen Zonder Grenzen samenwerken met andere organisaties. Samenwerking met lokale organisaties is vaak erg zinvol omdat zij de context beter dan wie ook kennen.

In verschillende landen zijn meerdere afdelingen van Artsen Zonder Grenzen actief. De afdelingen overleggen dan vaak en intensief, maar blijven onafhankelijk van mekaar.

Juist omdat kinderen en (zwangere) vrouwen medisch gezien vaak kwetsbaarder zijn, krijgen ze in veel projecten bijzondere aandacht, bijvoorbeeld bij projecten rond malaria en ondervoeding.

Artsen Zonder Grenzen werkt daar waar medische noodhulp nodig is. Dat is soms in oorlogsgebieden, maar ook bijvoorbeeld in gebieden die getroffen zijn door  natuurrampen of epidemieën.

Artsen Zonder Grenzen bekijkt elke situatie afzonderlijk. Na een verkennend bezoek wordt de balans opgemaakt: wat zijn de medische noden, en op welke manier kan onze organisatie daarbij helpen? De beslissing om ergens al dan niet te helpen wordt dus genomen op basis van medische criteria. Het ras of de politieke of religieuze overtuiging van de bevolking kan bij die beslissing nooit een rol spelen.

Artsen Zonder Grenzen is strikt neutraal en onpartijdig. Als de organisatie ergens aan de slag is, wordt iedereen die dat nodig heeft geholpen: slachtoffers van alle partijen in een conflict, en zowel burgers als militairen.

Voor Artsen Zonder Grenzen aan de slag gaat in een conflictgebied, wordt er een grondige analyse gemaakt van de veiligheidssituatie. Op basis daarvan kan dan worden besloten of er teams  gestuurd kunnen worden en op welke manier zij het best kunnen werken om de risico’s zoveel mogelijk te beperken.
Om oorlogsgewonden zo adequaat mogelijk op te vangen, stuurt Artsen Zonder Grenzen teams met chirurgen, anesthesisten, verpleegkundigen en logistieke medewerkers naar de plaats van het onheil. Dergelijke interventies zijn veeleisend en niet zonder gevaar. Vaak is er in conflictgebieden een nijpend tekort aan transport, communicatie en medisch materiaal, en geven de oorlogvoerende partijen weinig prioriteit aan de veiligheid en de hulpverlening aan de lokale bevolking. Soms is het voor Artsen Zonder Grenzen zelfs moeilijk om toegang te krijgen tot de bevolking die getroffen wordt door een conflict.
Werken in conflictgebieden vraagt daarom een nauwkeurige selectie van het interventieteam en een zo groot mogelijke logistieke flexibiliteit.

>> Algemene informatiebrochure

Bij aardbevingen, tyfoons, overstromingen en vulkaanuitbarstingen loopt het aantal slachtoffers snel op. Vaak gaat dit gepaard met een ontwrichting en desorganisatie van de hulpdiensten. Onmiddellijk reageren met de juiste middelen is noodzakelijk en vergt een efficiënte logistieke organisatie.
Elk team van Artsen Zonder Grenzen is altijd, ongeacht wat zijn opdracht in het land eigenlijk is, ook altijd voorbereid op een natuurramp. Hiervoor wordt steeds een protocol ontwikkeld, waardoor ook teams die bijvoorbeeld malaria bestrijden of slachtoffers van seksueel geweld opvangen, meteen efficiënt hulp kunnen bieden als zich een natuurramp voordoet.

In MSF Supply, het logistiek centrum van Artsen Zonder Grenzen in Merchtem bij Brussel, ligt gestandaardiseerd materiaal in de vorm van kits klaar voor gebruik in permanent aangevulde noodvoorraden. Binnen de 48 uur moet een vrachtvliegtuig kunnen vertrekken. Praktische handleidingen zorgen ervoor dat de hulpverleners meteen aan de slag kunnen na aankomst in het rampgebied. Ook het op voorhand identificeren en bewaken van een aantal risicozones en het lokaal aanleggen van noodvoorraden dragen bij tot het gevoelig inkorten van de reactietijd.

In principe start Artsen Zonder Grenzen een hulpprogramma op eigen initiatief. Toch is er vaak voorafgaand overleg met lokale autoriteiten of organisaties. Soms wordt Artsen Zonder Grenzen officieel om steun gevraagd door een overheid of een internationale organisatie. Om in te schatten wat de directe medische behoeften in een gebied zijn, wordt eerst een verkennende opdracht uitgevoerd door enkele ervaren medewerkers. In overleg met lokale deskundigen doen zij een voorstel om bepaalde hulp te bieden en hoe dat kan gebeuren. De bevindingen van deze verkenningsopdracht zijn uiteindelijk bepalend voor de beslissing of er al dan niet met een project wordt gestart. Het belangrijkste criterium daarbij is of de bevolking toegang heeft tot de nodige medische zorg.

Met uitzondering van journalisten stuurt Artsen Zonder Grenzen geen buitenstaanders naar de projecten in het veld, vooral omdat er onvoldoende omkaderingsmogelijkheden zijn. Dat geldt ook voor studenten die tijdens de schoolvakanties aan projecten willen meewerken.

Een bezoek aan onze kantoren is niet mogelijk, behalve in het kader van een ruimer schoolproject dat samen met Artsen Zonder Grenzen wordt georganiseerd.

Internationale medewerkers geven voornamelijk interviews aan de media en spreken op conferenties die georganiseerd worden door verschillende instanties, zoals scholen of andere instellingen. Elk jaar doen tientallen medewerkers van Artsen Zonder Grenzen dat. Op enkele uitzonderingen na, geven internationale medewerkers geen interviews aan particulieren.

Ons huidige logo is het resultaat van een evolutie van het eerste logo: een wit kruis op een rode achtergrond. Dat werd veranderd omwille van twee redenen: enerzijds moesten we afstand nemen van het Rode Kruis en anderzijds wilden we elke religieuze connotatie door dat kruis vermijden. In 1994 werd gekozen voor het logo dat we vandaag kennen. Het silhouet is ambivalent. Het roept tegelijkertijd het beeld op van een mens die wegloopt van geweld en van een andere mens die komt aangelopen om te helpen. In beide gevallen gaat het om een actieve persoon en de lijnen versterken dat dynamisme alleen maar. De rode kleur van het originele logo is behouden.

In de mate van het mogelijke probeert Artsen Zonder Grenzen steeds samen te werken met het ministerie van Volksgezondheid in het desbetreffende land. Bovendien is het zo dat elke ngo de rechten van het land waar ze werkt, moet respecteren. Die verplichting is opgenomen in de samenwerkingsovereenkomsten die worden ondertekend met de autoriteiten van de landen waar Artsen Zonder Grenzen actief is.

Bovendien speelt het lokale personeel elke dag een grotere rol in onze projecten. Naast hun specifieke vaardigheden zijn zij een meerwaarde voor de missies omdat ze dicht bij de bevolking staan en het land door en door kennen. Meer nog, in de meeste gevallen is het lokale personeel al langer actief in het project dan veel internationale (buitenlandse) medewerkers.

Artsen Zonder Grenzen heeft geen politieke kleur. We zijn apolitiek, neutraal en onpartijdig. Op grond van de algemeen erkende medische ethiek en het recht op humanitaire hulp eist AZG totale vrijheid bij het uitvoering van haar functie zonder een onderscheid te maken bij haar patiënten op basis van ras, godsdienst en politieke of ideologische overtuiging. De medewerkers van Artsen Zonder Grenzen respecteren de medische gedragscodes en blijven volledig onafhankelijk van politieke, religieuze of economische machten.

Onafhankelijkheid van regeringen en belanghebbenden (politiek, religieus, economisch of militair) is één van de kernpunten Artsen Zonder Grenzen. Om vrij te kunnen blijven werken en spreken, werkt AZG voornamelijk met private giften. Institutionele financiering maakt slechts een minderheid uit van de middelen. Wie ons financieel steunt, helpt onze operationele onafhankelijkheid te garanderen.

Dankzij een noodhulpfonds kan Artsen Zonder Grenzen onmiddellijk reageren op noodsituaties. Door geld te storten, kunnen sympathisanten onze noodinterventies ondersteunen en ons de kans geven om wereldwijd humanitaire hulp te bieden. Artsen Zonder Grenzen vindt het belangrijk om zoveel mogelijk middelen direct op het terrein in te zetten.

Al sinds de oprichting van Artsen Zonder Grenzen in 1971 is het onderscheid met het Rode Kruis altijd het principe “vrijheid van spreken” geweest.
Artsen Zonder Grenzen werd gesticht na de onafhankelijkheidsoorlog van Biafra in 1971. Enkele door het Rode Kruis gerekruteerde Franse dokters wilden koste wat het kost de slachtoffers van de burgeroorlog helpen, maar stootten op een weigering van de Nigeriaanse regering.  De dokters lieten zich echter niet ontmoedigen door die onmacht en besloten om een nieuwe, vrijere organisatie op te richten. Op 20 december 1971 creëerden zij samen met enkele journalisten de organisatie Artsen Zonder Grenzen.

Neutraliteit en getuigenis afleggen waren fundamentele principes van Artsen Zonder Grenzen. AZG verzorgt mensen zonder onderscheid te maken in ras of religie, zonder zich af te vragen of de slachtoffers tot het ene of tot het andere kamp behoren. Hoewel Artsen Zonder Grenzen nooit partij kiest, gebeurt soms wel dat de organisatie van het strikte neutraliteitsprincipe afstapt, omdat ze gelooft dat het aanklagen van de situatie het ultieme middel kan zijn om de bevolking te helpen.

Volgens Artsen Zonder Grenzen bestaat humanitaire actie uit hulp enerzijds en getuigenissen anderzijds. Die dubbele doelstelling maakt van Artsen Zonder Grenzen de organisatie die het is. Dat is maar mogelijk als de hulpverleners dicht genoeg bij de slachtoffers staan om hen niet alleen op medisch vlak te helpen, maar ook om met hen te praten en te weten te komen hoe ze in een bepaalde situatie verzeild zijn geraakt.

In tegenstelling tot andere medische hulporganisaties beschouwt Artsen Zonder Grenzen het als een plicht en een essentieel onderdeel van haar hulpverlening om publiek te vertellen over de situatie van de slachtoffers die ze helpt, of het nu gaat om geweld of de schending van de mensenrechten.

Momenteel werkt Artsen Zonder Grenzen in meer dan 60 landen wereldwijd. Elk land waar Artsen Zonder Grenzen werkt, heeft met minstens één van de volgende situaties te kampen: een gewapend conflict, een endemie of epidemie, sociaal gewel of uitsluiting van gezondheidszorg, of een natuurramp. In één land kunnen gelijktijdig meerdere projecten lopen.

Elk jaar lanceert of beëindigt AZG een aantal projecten. Dat hangt af van de evolutie van crisissituaties. Projecten worden overgedragen en de evolutie van de noden van de patiënten wordt opgevolgd en indien nodig worden de middelen daaraan aangepast.

Voor een volledig overzicht van de activiteiten van AZG kan je het laatste jaarverslag bekijken.

Lees eerst goed na of je aanvraag aan de criteria voldoet en vul dan online het aanvraagformulier in.

U stuurt u een e-mail naar events [at] azg [dot] be of stel je evenement voor via dit formulier.

Alle initiatieven zijn van harte welkom. Breng zeker ons zeker op de hoogte via  events [at] azg [dot] be of via het online formulier. Wij sturen je dan een brief die bevestigt dat we op de hoogte zijn van je actie. Indien gewenst kunnen we je ook extra informatie en promotiemateriaal bezorgen. Afhankelijk van de omvang van je evenement proberen we je ook persoonlijk te ontmoeten en geven we ondersteuning bij de organisatie van het evenement.

Artsen Zonder Grenzen werkt soms met vrijwilligers of stagiairs op de hoofdzettel in Brussel. Wie zich kandidaat wil stellen, stuurt een mailtje met zijn CV en een motivatiebrief naar danielle [dot] dewulf [at] brussels [dot] msf [dot] org (vrijwilligers) of gisele [dot] genard [at] brussels [dot] msf [dot] org (stagiairs). Wie stage wil lopen, vermeldt ook zeker de periode waarin hij dat wil doen.

Artsen Zonder Grenzen neemt in zijn projecten geen stagiairs op, voornamelijk door een gebrek aan omkaderingsmogelijkheden. Dit geldt ook voor studenten die tijdens vakanties willen meewerken aan een project.

 Nee, Artsen Zonder Grenzen organiseert geen EHBO-cursussen. Daarvoor kan je bij het Rode Kruis terecht

Het logo van Artsen Zonder Grenzen is een beschermd logo en mag niet door iemand anders dan de organisatie zelf gebruikt worden. Wie een actie organiseert ten voordele van Artsen Zonder Grenzen en daarom toch graag gebruik zou maken van visueel materiaal, neemt contact met ons op via events [at] azg [dot] be.

Artsen zonder Grenzen kan je tips en ideeën geven over hoe je een evenement kan organiseren. We begeleiden je bij het organisatieproces, de promotie en perscontacten, en geven je achtergrondinformatie en visueel materiaal. Uiteraard gaat de actie uit van jou en niet van Artsen Zonder Grenzen. De contacten met media en sponsors gebeuren dus steeds door de organisator. Artsen Zonder Grenzen kan je wel de juiste contactpersonen doorgeven en zorgen voor de promotie binnen het eigen netwerk. We begeleiden je ook bij het opstellen van een persbericht. Neem contact op via events [at] azg [dot] be.">events [at] azg [dot] be.

Neen, Artsen Zonder Grenzen is een medische hulporganisatie. Het verdelen van kleren of speelgoed behoort niet tot ons mandaat. Het heeft dus geen zin om die spullen in te zamelen voor Artsen Zonder Grenzen.

Artsen Zonder Grenzen neemt geen schenkingen van medicijnen aan. Vaak zijn schenkingen een overschot en is de vervaldatum korter dan één jaar, wat in tegenspraak is met de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voor schenkingen. Als de schenking niet rechtstreeks van een producent komt, kan Artsen Zonder Grenzen de kwaliteit van de medicijnen niet garanderen en ze bijgevolg niet gebruiken.

Medicijnen moeten ook aangepast zijn aan het land waar ze gebruikt zullen worden. Ze moeten door die regering goedgekeurd zijn, en bijsluiters in een lokale taal hebben. Tenslotte is het vaak goedkoper om medicijnen te kopen en volgens de normale procedure te verzenden, dan speciale schenkingen van medicijnen te versturen. Om al die redenen, neemt Artsen Zonder Grenzen geen schenkingen van medicijnen aan.

Giften aan Artsen Zonder Grenzen zijn fiscaal aftrekbaar als ze in totaal 40 euro of meer per jaar bedragen.

Artsen Zonder Grenzen heeft verschillende controlemechanismes, zowel intern als extern, om te garanderen dat alle fondsen op een correcte manier gebruikt worden.

Intern zijn ten eerste alle procedures voor het omgaan met geld heel precies uitgeschreven, zowel voor operaties op het terrein. Zo kan er geen onduidelijkheid ontstaan. Alle medewerkers moeten deze procedures nauwgezet volgen. De hele boekhouding, ook die van de operaties op het terrein, is gecentraliseerd op de hoofdzetel in Brussel. Een interne auditeur controleert deze procedures en rapporteert aan de algemeen directeur en de Raad van Bestuur.

Daarnaast volgt een budgetcoördinator alle financiële verrichtingen op, en brengt daarover verslag uit aan het directiecommitée en de Raad van Bestuur. Een budget- en auditcommissie, tenslotte, bekijkt en bediscussieert elke drie maanden de budgetten.

Voor de externe controle is er een bedrijfsrevisor van het Belgisch Instituut der Bedrijfsrevisoren. Verschillende overheden die geld schenken, een dertigtal in totaal, leggen nog eens externe audits op. Ook het verstrekken van de fiscale attesten wordt gecontroleerd door de overheid.

Op internationaal niveau werkt Artsen Zonder Grenzen samen met Ernest & Young KPMG, een bedrijf van internationale auditeurs. Een internationaal financieel rapport wordt maandelijks voorgelegd aan de 19 partnersecties en aan de Internationale Raad.

Artsen Zonder Grenzen steunt voor het overgrote deel op giften van het grote publiek. Ook van overheden en instellingen ontvangt Artsen Zonder Grenzen fondsen, maar er wordt geprobeerd dit aandeel te beperken, om de onafhankelijkheid van Artsen Zonder Grenzen zo groot mogelijk te houden.

Artsen Zonder Grenzen financiert haar grote hulpacties vaak met haar noodhulpfonds. Daardoor kan er niet alleen onafhankelijk worden opgetreden, maar ook des te sneller, omdat er niet op een geldinzamelactie gewacht moet worden.

Artsen Zonder Grenzen werkt soms met vrijwilligers of stagiairs op de hoofdzettel in Brussel. Wie zich kandidaat wil stellen, stuurt een mailtje met zijn CV en een motivatiebrief naar danielle [dot] dewulf [at] brussels [dot] msf [dot] org (vrijwilligers) of gisele [dot] genard [at] brussels [dot] msf [dot] org (stagiairs). Wie stage wil lopen, vermeldt ook zeker de periode waarin hij dat wil doen.

Dat kan. Stuur je cv en een motivatiebrief naar gisele [dot] genard [at] azg [dot] be. Vermeld zeker ook de periode waarin je stage wil lopen.

Voor medewerkers op de hoofdzetel worden regelmatig vacatures uitgeschreven. Die vacatures zijn te vinden op onze website.

Artsen Zonder Grenzen is voortdurend op zoek naar medewerkers die op het terrein aan de slag willen. Elke maand zijn er infodagen in het Frans (eerste dinsdag van de maand) en in het Nederlands (tweede dinsdag van de maand) op de hoofdzetel. Iedereen kan langskomen op die infodagen. Vooraf inschrijven is niet nodig.

Je kan je ook online kandidaat stellen om met Artsen Zonder Grenzen te vertrekken.

Voor medewerkers op de hoofdzetel worden regelmatig vacatures uitgeschreven. Die vacatures zijn te vinden op onze website.

Artsen Zonder Grenzen is voortdurend op zoek naar medewerkers die op het terrein aan de slag willen. Elke maand zijn er infodagen in het Frans (eerste dinsdag van de maand) en in het Nederlands (tweede dinsdag van de maand) op de hoofdzetel. Iedereen kan langskomen op die infodagen. Vooraf inschrijven is niet nodig.

Je kan je ook online kandidaat stellen om met Artsen Zonder Grenzen te vertrekken.

Wie als bruggepensioneerde vrijwilligerswerk wil doen voor Artsen Zonder Grenzen, neemt contact op met de Rijksdienst Voor Arbeidsvoorziening om te kijken onder welke voorwaarden dat kan gebeuren.

Voor werk op het terrein worden verschillende profielen gezocht. Bekijk hier het overzicht.

Medewerkers die naar het buitenland vertrekken ("expats") tekenen een arbeidsovereenkomst waarvan de duur afhangt van de projectbehoeften en een aantal specifieke criteria. Het gaat om een contract van bepaalde duur. Dat statuut houdt rechten en plichten in, zowel voor de werkgever als voor de  ‘vrijwilliger’-werknemer.

Het brutoloon van expats gaat van 1.105 tot 2.868 euro (cijfers voor 2009), afhankelijk van de beklede post en de aangetoonde ervaring.
Voor elke expat wordt een verzekering aangegaan die dekking biedt voor gezondheidszorgen, arbeidsongeschiktheid, ongevallen en burgerlijke aansprakelijkheid, blijvende invaliditeit, overlijden, repatriëring en bagageverlies.

Artsen Zonder Grenzen draagt de kosten voor huisvesting, de vervoerskosten van aan de verblijfplaats van de expat tot aan zijn missieplaats, de visakosten (de kandidaat moet over een geldig paspoort beschikken) en de meeste vaccins die nodig zijn voor het verblijf in het buitenland. Eens ter plaatse krijgt elke expat een bijkomende vergoeding, de zogenaamde per diem, voornamelijk om zijn kosten voor voeding te dekken.

Veiligheidsrisico’s zijn inherent aan de dagelijkse werkelijkheid waarin Artsen Zonder Grenzen opereert. We moeten die niet overdrijven, maar ook niet minimaliseren. Deze risico’s houden voornamelijk verband met de omstandigheden waarin verplaatsingen gebeuren, financiële en materiële middelen en conflictsituaties (openlijk of verborgen).

Diverse aspecten kunnen in grote mate bijdragen tot het voorkomen van risico’s: het naleven van de verkeersregels en de interne richtlijnen van Artsen Zonder Grenzen, een discreet en gematigd gebruik van middelen, het uitwerken en opvolgen van veiligheidsplannen, en ten slotte een geslaagde integratie binnen de bevolking.

Na een gevaarlijk voorval (ongeluk, agressie of een andere traumatische gebeurtenis) kan Artsen Zonder Grenzen in emotionele ondersteuning gespecialiseerde medewerkers naar het terrein sturen. Daarnaast kan de organisatie een beroep doen op een extern netwerk van psychologen.

De veiligheidssituatie, de moeilijkheid om werk buiten Artsen Zonder Grenzen te vinden, de beperkte huisvestingsmogelijkheden, het gebrek aan aangepaste medische en onderwijsstructuren zijn allemaal factoren die het vertrek met een partner of een gezin bemoeilijken, zeker bij een eerste ervaring. Echter, indien dit mogelijk is en in bepaalde omstandigheden, kunnen de partner en het gezin mee op missie vertrekken.

Wanneer een medewerker een volledig jaar op missie is, heeft hij recht op dertig vakantiedagen per jaar. Maximum twintig dagen kunnen op het terrein worden opgenomen, en de rest van de dagen na het einde van de missie of na twaalf maanden missie indien de totale duur van de missie 18 maanden of meer bedraagt.

De levensomstandigheden verschillen per land, zelfs per regio. Ze zijn afhankelijk van de lokale middelen, met name voor de infrastructuur van de huisvesting en het werk. Artsen Zonder Grenzen levert in ieder geval inspanningen om haar teams een werkomgeving te bieden die de goede werking van de hulpverlening bevordert, zonder hierbij de lokale levensstandaard uit het oog te verliezen.

Hoewel we rekening moeten houden met de veranderende context waarin Artsen Zonder Grenzen actief is en met bepaalde verplichtingen die samenhangen met het verblijf in het buitenland, biedt Artsen Zonder Grenzen haar medewerkers de mogelijkheid tot een duurzame persoonlijke en professionele ontplooiing: de vrijwilligers die vandaag voor het eerst vertrekken, zullen morgen misschien projectleider, coördinator in de hoofdstad of landverantwoordelijke worden. Sommigen zullen bij hun terugkeer functies op de hoofdzetel van de organisatie bekleden. Tijdens hun hele loopbaan kunnen ze opleidingen volgen binnen diverse technische domeinen of op het vlak van projectmanagement.

Meerdere keren per jaar organiseert Artsen Zonder Grenzen voorbereidingssessies. Deze sessies voor nieuwe kandidaten omvatten zowel theoretische en praktische als algemene en specifieke modules (al naargelang het profiel). Bovendien ontvangt iedere kandidaat een uitgebreide beschrijving van de functie die hem wordt voorgesteld, schriftelijke informatie over het land waar hij zal werken en over de activiteiten die Artsen Zonder Grenzen er ontwikkelt. Tenslotte krijgt de vrijwilliger een reeks operationele, administratieve en algemene briefings.

In navolging van het Artsen Zonder Grenzen-Handvest mag de belangstelling voor een bepaald gebied nooit de overhand krijgen op het engagement. Het gaat er in de eerste plaats om, waar ook ter wereld, hulp te verlenen aan bevolkingsgroepen in nood.

Kandidaten die voor de eerste keer met Artsen Zonder Grenzen op missie vertrekken, volgen eerst de door Artsen Zonder Grenzen georganiseerde opleiding. Na deze opleiding kan de wachttijd variëren van enkele dagen tot enkele weken, zelfs enkele maanden. Vanzelfsprekend eist Artsen Zonder Grenzen in dat geval niet dat de kandidaten beschikbaar blijven.

De gemiddelde duur van een missie kan aanzienlijk variëren, van enkele weken in crisissituaties, tot een jaar of langer in een project met een structureel karakter in een stabiele context. Iedere kandidaat moet vanaf het begin bereid zijn om zich voor een periode van twaalf maanden in te zetten.

AZG is een medisch en humanitaire organisatie en de noodhulp voor zo’n crisissituaties vormt de kern van haar activiteiten.  Door haar jarenlange ervaring kan AZG efficiënt reageren op dringende medische noden. Naast de gewone gezondheidszorg omvat de medische bijstand ook de strijd tegen ondervoeding, watervoorziening, het verbeteren van de hygiëne, geestelijke gezondheidszorg, psychosociale bijstand en het beperken van de risico’s op epidemieën.

Bovendien zijn er een aantal projecten op middellange of lange termijn, bijvoorbeeld projecten die de strijd met aids aanbinden. Doel is om duurzame verbeteringen aan te brengen, zowel wat de openbare gezondheidszorg betreft als op het vlak van voeding, hygiëne en psychosociale hulp. Voor deze projecten is lokale samenwerking en sensibilisering en opleiding erg belangrijk. Deze activiteiten worden nog uitgebreid met de bouw van ziekenhuizen, vaccinatiecampagnes en de strijd tegen epidemieën.

Lees eerst goed na of je aanvraag aan de criteria voldoet en vul dan online het aanvraagformulier in.

Ontleen de koffer hier.

Ja, wanneer je daarvoor de toestemming krijgt van de Rijksdienst Voor Arbeidsvoorziening (RVA). Het formulier daarvoor vraag je aan bij de RVA.

U kande verantwoordelijke jongerenprojecten contacteren op 02/474.74.91 of via e-mail op meteor [at] azg [dot] be.

Artsen Zonder Grenzen is steeds op zoek naar nieuwe Meteor-verantwoordelijken. Als u Meteor-verantwoordelijke in uw regio wilt worden, kan u ons contacteren via meteor [at] azg [dot] be.

Alle versies van de koffers die op de website staan, zijn beschikbaar.

>> Bekijk ze hier

Ja, u dient enkel de verantwoordelijke Jeugdprojecten hiervan te verwittigen via meteor [at] brussels [dot] msf [dot] org of via 02/474.74.91