Bangladesh: een jaar na de schendingen

welke toekomst voor de Rohingya?

 

Een jaar nadat meer dan 700.000 Rohingya-vluchtelingen uit Myanmar naar Bangladesh zijn gevlucht, komt er nog geen einde aan hun lijdensweg. Ze voegden zich bij zo’n 200.000 anderen die tijdens eerdere golven van geweld naar Bangladesh waren gevlucht. Bijgevolg vangt het district Cox’s Bazar inmiddels meer dan 920.000 Rohinya-vluchtelingen op. De gezondheidssituatie is erg verslechterd, vooral in het kamp Kutupalong-Balukhali, het grootste vluchtelingenkamp ter wereld. De Rohingya hebben nog steeds geen juridisch statuut, moeten in mensonwaardige leefomstandigheden zien te overleven en ook hun gezondheid wordt er niet beter op.

Gezondheid van vluchtelingen
Aanvankelijk werd meer dan de helft van de patiënten behandeld voor letsels door geweld, maar al gauw staken ook andere gezondheidsproblemen de kop op, die het gevolg waren van de overbevolking en de onhygiënische omstandigheden in de kampen.
Het is onaanvaardbaar dat waterige diarree een van de grootste gezondheidsproblemen in de kampen blijft. Er zijn nog steeds onvoldoende voorzieningen om tegemoet te komen aan de meest elementaire behoeften van de bevolking en dat heeft ernstige gevolgen voor de gezondheid.
© Jeroen Oerlemans. September 2016
door

Pavlo Kolovos

Landverantwoordelijke van AZG in Bangladesh


 

In de afgelopen 12 maanden hield Artsen Zonder Grenzen

  • meer dan 656.200 consultaties
  • voor meer dan twee derde van de Rohingya-vluchtelingen
  • in 19 gezondheidsfaciliteiten en mobiele klinieken 
Levensomstandigheden
De omstandigheden waarin de Rohingya in deze geïmproviseerde kampen moeten leven, voldoen lang niet aan de erkende internationale humanitaire normen. De vluchtelingen verblijven nog steeds in dezelfde tijdelijke plastic en bamboe hutten die werden gebouwd toen ze aankwamen.

In een gebied waar cyclonen en moessons geregeld voorkomen, zijn er bijna geen stabiele structuren voor de Rohingya, wat een materiële impact heeft op hun veiligheid en waardigheid.

AZG sprak met een vluchteling die beschreef hoe kwetsbaar zijn gezin zich voelt in het kamp: “Als het regent, zitten we allemaal samen, met het hele gezin, [om het huis vast te houden] zodat het niet weggeblazen wordt. ‘s Nachts is het hier erg donker, we hebben geen licht.”

© Antonio Faccilongo. Bangladesh, September 2017
Schemering in Unchiparang kamp. © Antonio Faccilongo. Bangladesh, September 2017

De Rohingya werden in Myanmar geconfronteerd met vreselijk geweld en velen zijn hierdoor getraumatiseerd. Toch hebben ze nog steeds onvoldoende toegang tot geestelijke gezondheidszorg en medische zorgen voor de gevolgen van seksueel en genderspecifiek geweld.

Juridische onzekerheid
Bangladesh toonde enorme solidariteit door deze vluchtelingen op te vangen, maar 12 maanden later blijft het lot van de Rohingya nog steeds erg onzeker. De staten in de regio waar ze worden opgevangen, weigeren deze mensen een formeel juridisch statuut toe te kennen, ondanks het feit dat ze vluchtelingen zijn en door Myanmar staatloos werden gemaakt.

Hun leven wordt nog verder bemoeilijkt door het gebrek aan een juridisch statuut, waardoor mensen weinig of geen beroep kunnen doen op justitie en de rechtsstaat. Bovendien worden de Rohingya gedwongen om in de kampen te blijven en hebben de meeste vluchtelingen en hebben zij amper toegang tot schoon water, latrines, onderwijs, werkgelegenheid en gezondheidszorg.

Velen onder hen zien de toekomst somber in.

Precies één jaar geleden verliet Ismael, 14 jaar, zijn land Myanmar en vluchtte naar Bangladesh. Een moeilijke herinnering die hij terug ophaalt… 

 

Door te weigeren om de wettelijke rechten van de Rohingya- vluchtelingen te erkennen, of hen een ander juridisch statuut toe te kennen, plaatsen deze staten en regeringen hen in een blijvende kwetsbare situatie. Dit beperkt niet alleen de kwaliteit en de omvang van de steun, maar dwingt de Rohingya ook om volledig afhankelijk te blijven van humanitaire hulp. Het ontneemt hen elke kans op een waardige toekomst en verandert elke dag in een onnodige strijd om te overleven.

Er moeten duurzame oplossingen worden gevonden voor wat waarschijnlijk een langdurig probleem zal zijn. De realiteit is dat honderdduizenden Rohingya naar Bangladesh en elders zijn gevlucht, en daar waarschijnlijk tientallen jaren zullen blijven voordat ze naar Myanmar kunnen terugkeren, als ze dat überhaupt ooit kunnen. De lijdensweg die de Rohingya hebben afgelegd en nog steeds afleggen, verdient een veel krachtdadiger antwoord – op lokaal, regionaal en mondiaal niveau. En tegelijkertijd moeten we druk blijven uitoefenen op de regering van Myanmar om hun campagne tegen de Rohingya stop te zetten.

Bankgegevens

  • IBAN: BE73 0000 0000 6060
  • BIC BPOTBEB1

Sociale media