Op zondagmorgen 4 maart vielen bij verschillende explosies in Brazzaville tientallen doden en honderden gewonden. Een team van Artsen Zonder Grenzen helpt het Universitair Ziekenhuis, dat de gewonden verzorgt, en leverde medisch materiaal aan twee andere ziekenhuizen.
Op 21 februari hebben teams van Artsen Zonder Grenzen 39 mensen verzorgd in Aden en Al Daleh in zuid-Jemen. Zij raakten gewond tijdens gevechten die verband houden met de nationale verkiezingen. Een lokale afscheidingsbeweging boycotte de stemming, met clashes tot gevolg in het zuiden, vooral in Aden, de belangrijkste stad in de regio.
Volgend op een bomexplosie in de hoofdstad van de Noord-Afghaanse provincie Kunduz, heeft Artsen Zonder Grenzen veertien patiënten behandelt in haar chirurgisch ziekenhuis. De explosie vond plaats zaterdagmiddag, in de buurt van een markt in het centrum van Kunduz. Teams van Artsen Zonder Grenzen behandelden mensen met ernstige interne verwondingen, bloedingen en brandwonden.
Het aantal mensen in de Gazastrook dat lijdt onder de nasleep van ernstige kwetsuren is de voorbije jaren gestegen. Maar met het huidige embargo is het moeilijk om de juiste en gespecialiseerde verzorging te krijgen. In juli 2010 ondertekende Artsen Zonder Grenzen een akkoord met de autoriteiten om een project voor reconstructieve chirurgie te openen. In september 2011 kregen zo 24 patiënten een behandeling van een gespecialiseerd team van Artsen Zonder Grenzen.
De voorbije 24 uur heeft Artsen Zonder Grenzen de medische faciliteiten van de Libische hoofdstad verder geëvalueerd. Het team is nu ook begonnen met medische hulpverlening.
“De voorzieningen voor gezondheidszorg worden overweldigd door de grote nood aan chirurgische ingrepen. Het medisch personeel is volledig uitgeput,” zegt Mike Bates, coördinator van de activiteiten van Artsen Zonder Grenzen in Libië. “We hebben een chirurgisch team ter plaatse gestuurd, en een ander team zal het ziekenhuis helpen met de triage van patiënten, de spoeddienst en postoperatieve zorgen.”
De grootste prioriteit voor Libische medische hulpverleners ligt nu bij oorlogschirurgie, waardoor er weinig capaciteit overblijft voor verloskundige zorg en kindergeneeskunde. Daarnaast is er een tekort aan paramedici, ziekenhuispersoneel, medicijnen en andere medische voorraden en apparatuur.