U bevindt zich hier:
De gemiddelde duur van een missie kan aanzienlijk variëren, van enkele weken voor crisisinterventies, tot een jaar of langer in een structureel project in een stabiele context. Iedere kandidaat moet bereid zijn om zich voor een periode van twaalf maanden te engageren.
Kandidaten die voor de eerste keer op missie vertrekken, volgen eerst een door AZG georganiseerde opleiding. Na deze opleiding kan de wachttijd variëren van enkele dagen tot enkele weken, zelfs enkele maanden (uiteraard kan AZG in dat geval niet eisen van de kandidaten dat ze langdurig beschikbaar blijven).
In overeenstemming met het AZG-handvest mag de belangstelling voor een bepaalde bestemming nooit de overhand krijgen op het engagement. Het gaat er in de eerste plaats om de noden van de bevolking te lenigen, ongeacht de plaats.
AZG organiseert meerdere keren per jaar voorbereidingssessies voor de nieuwe kandidaten, met theoretische en praktische, algemene en specifieke modules (afhankelijk van het profiel). Iedere kandidaat krijgt ook een uitgebreide beschrijving van de functie die hem wordt aangeboden, schriftelijke informatie over het missieland en over de activiteiten die AZG er organiseert, en een reeks operationele, administratieve en algemene briefings.
Kandidaten moeten rekening houden met de veranderende omgeving waarin AZG werkt en met bepaalde verplichtingen die eigen zijn aan werken in het buitenland. Toch biedt AZG haar medewerkers de mogelijkheid tot een duurzame persoonlijke en professionele ontplooiing: de vrijwilligers die vandaag voor de eerste keer vertrekken, zullen morgen werken als projectleider, coördinator in de hoofdstad of missiehoofd. Sommigen zullen functies bekleden op de zetel van de organisatie. Gedurende heel hun loopbaan krijgen ze de kans om opleidingen te volgen in diverse technische domeinen en in projectmanagement.
Expats tekenen een arbeidsovereenkomst waarvan de duur afhangt van het project en een aantal specifieke criteria. Het gaat om een contract van bepaalde duur. Dat statuut houdt rechten en plichten in, zowel voor de werkgever als voor de expat.
De bruto vergoeding van expats gaat van 1.105 tot 2.868 euro (cijfers voor 2009), afhankelijk van de functie en de relevante ervaring.
AZG betaalt de kosten voor huisvesting, de vervoerskosten van de verblijfplaats van de expat tot aan zijn missieplaats, de visakosten (de kandidaat moet over een geldig paspoort beschikken) en de meeste vaccins die nodig zijn voor het verblijf in het buitenland. Ter plaatse krijgt de expat een bijkomende vergoeding, per diem genoemd, voornamelijk om zijn voedingskosten te dekken.
De door AZG afgesloten verzekeringen omvatten gezondheidszorg, arbeidsongeschiktheid, ongevallen, burgerlijke aansprakelijkheid, invaliditeit, overlijden, repatriëring en bagageverlies.
De levensomstandigheden verschillen van land tot land en zelfs van streek tot streek, afhankelijk van de plaatselijke huisvestings- en werkinfrastructuur. AZG wil hoe dan ook haar teams een werkomgeving bieden die het goede verloop van de hulpverlening bevordert en tegelijk rekening houden met de plaatselijke levensstandaard.
Wanneer een expat een volledig jaar op missie is, heeft hij recht op dertig vakantiedagen per jaar. Maximum twintig dagen kunnen op het terrein worden opgenomen, en de rest van de dagen na het einde van de missie of na twaalf maanden missie indien de totale duur van de missie 18 maanden of meer bedraagt.
De veiligheidsvoorwaarden, de moeilijkheid om werk te vinden buiten AZG, de beperkte huisvestingsmogelijkheden, het gebrek aan aangepaste medische en onderwijsstructuren: het zijn stuk voor stuk factoren die het meereizen van de partner of het gezin bemoeilijken, vooral als het om een eerste ervaring gaat. Indien mogelijk en in bepaalde omstandigheden, kunnen de partner en het gezin mee op missie vertrekken.
Veiligheidsrisico’s zijn inherent aan de dagelijkse werkelijkheid waarin AZG werkt. We moeten die niet overdrijven, maar ook niet minimaliseren. Ze hebben vooral betrekking op het verkeer ter plaatse, de financiële en materiële middelen en conflictsituaties (openlijke of latente conflicten). Het naleven van de verkeersregels en de AZG-richtlijnen, een discreet en gematigd gebruik van de beschikbare middelen, het opstellen en opvolgen van veiligheidsvoorschriften, en een geslaagde integratie in de samenleving dragen bij tot het beperken van de risico’s.Na een incident (ongeluk, aanval of een ander traumatiserend voorval) kan AZG medewerkers ter plaatse sturen die opgeleid zijn in psychologische begeleidingstechnieken. Daarnaast kan de organisatie rekenen op een extern netwerk van psychologen.
AZG stuurt geen stagiairs naar haar projecten, vooral wegens een gebrek aan begeleidingsmogelijkheden. Dit geldt ook voor studenten die tijdens hun vakantie willen meewerken aan een project.