Artsen Zonder Grenzen

Centraal-Afrikaanse Republiek

© Lucie De Bruyne/AZG

Reden voor Interventie:
• Gewapend Conflict

Terreinmedewerkers: 557

De moord op Elsa Serfass, een 27-jarige vrijwilligster voor AZG, op 11 juni leidde tot een abrupte stopzetting van alle activiteiten. Elsa kwam om het leven door een kogelschot tijdens een rondrit in de regio Ngaoundai in een voertuig dat duidelijk het AZG-logo droeg. AZG heeft deze moord door de rebellengroep “Armée populaire pour la restauration de la démocratie” (APRD, volksleger dat strijdt voor het herstel van de democratie) veroordeeld. Na overleg met alle conflictpartijen en een grondige evaluatie van de humanitaire toestand, werd een maand later een deel van de activiteiten hervat.

In het noorden van het land heerst nog steeds een klimaat van chronisch geweld, en heel wat behoeften worden niet door humanitaire hulp gelenigd. Na een korte kalme periode in het tweede semester van 2007, heeft het conflict tussen regeringstroepen en rebellengroeperingen de vorm aangenomen van een sluimerend conflict, met geïsoleerde maar onvoorspelbare schermutselingen. Tegelijkertijd zijn de aanvallen door bandieten op de weg toegenomen, wat de algemene anarchie in de regio extra in de hand werkt.

Sinds eind 2005 leiden de gevechten tussen de regering en diverse rebellenfacties in het noordoosten en noordwesten van het land tot massale volksverhuizingen. Plunderingen en brand in de dorpen joeg de inwoners op de vlucht, vaak naar de brousse, op enkele kilometers van hun vernielde huizen. De ontheemden splitsen zich veeleer op in kleine groepjes dan in kampen te gaan samentroepen, tenzij dan de recente groepering in Kabo. Sommigen moesten meermaals de herhaalde aanvallen van verschillende gewapende groepen ontvluchten.

Ondanks de verhoogde internationale hulp in 2007 leven heel wat ontheemden nog in provisorische onderkomens die aan de natuurelementen worden blootgesteld, en dit in permanente angst voor nieuwe aanvallen. Zonder dekens, muskietennetten, verzorging, zuiver water en voedsel, zijn deze mensen erg vatbaar voor malaria, infecties aan de luchtwegen en diarree.

AZG leverde medische bijstand aan de door het conflict getroffen bevolking via een netwerk van mobiele klinieken, ziekenhuizen en gezondheidscentra in het noordwesten (Kabo, Batangafo, Kaga Bandoro, Markounda, Paoua en Boguila) en in het noordoosten (Birao en Gordil). Er werden meer dan 270.000 poliklinische consultaties gevoerd en ruim 16.000 patiënten werden gehospitaliseerd voor ziekten als tuberculose, hiv/aids en de slaapziekte. Bovendien werden mentale gezondheidszorgen aangeboden aan de gemeenschappen die onder permanente dreiging van ontheemding en geweld leven.

De chronische onveilige situatie heeft de toegang tot gezondheidszorg een ernstige deuk gegeven, want de bewoners durven niet naar de poliklinieken te gaan terwijl de humanitaire organisaties enkel op hen kunnen zitten wachten. Tijdens het tweede semester van 2007 maakten de stijgende aanwezigheid van bandieten en het gebrek aan duidelijke controle in heel wat gebieden het werk van de internationale organisaties extreem moeilijk.

AZG werkt sinds 1997 in de Centraal-Afrikaanse Republiek.