Kenia

In Kenia leven 1,5 miljoen mensen met hiv/aids en het werk van Artsen Zonder Grenzen in het land blijft sterk gefocust op de zorg voor hen. Maar teams steunen ook de gezondheidszorg voor honderdduizenden Somalische vluchtelingen die in kampen leven rond de stad Dadaab.

Gezondheidszorg in de noordoostelijke provincie

Voor vele Somalische vluchtelingen is er weinig soelaas te vinden aan de Keniase zijde van de grens. Artsen Zonder Grenzen heeft de gezondheidszorg op zich genomen van de vluchtelingen die leven in het kamp Dagahaley, een onderdeel van een geheel van vluchtelingenkampen nabij Dadaab. Die kampen barsten uit hun voegen, met 300.000 mensen die leven op een oppervlakte bedoeld voor 90.000. Met deze overbevolkte kampen worden nieuwkomers verplicht zich te vestigen in noodonderkomens buiten de kampen.

“Elke week zijn er 1.400 tot 1.500 nieuwkomers uit Somalië. Hierdoor is het kamp erg overbevolkt, hetgeen betekent dat er minder ruimte is en vele andere moeilijkheden voor diegenen die er reeds leven zegt Mohammad Daoud, de veldcoördinator van Artsen Zonder Grenzen in Dagahaley. Artsen Zonder Grenzen werkt in het kamp sinds 2009, en beheert een ziekenhuis met 110 bedden en vier gezondheidsposten. In 2010 werden er gemiddeld elke maand 10.000 algemene raadplegingen gehouden en 600 patiënten opgenomen in het hospitaal.

In juli ondertekende Artsen Zonder Grenzen een principeovereenkomst met UNHCR, het agentschap van de Verenigde Naties voor vluchtelingen, voor het leveren van gezondheidsdiensten in een tweede kamp, Ifo 2, dat 80.000 vluchtelingen kan opvangen. De constructiewerkzaamheden begonnen en de vluchtelingen moesten in november overgeplaatst worden, wanneer het regenseizoen begint en de omstandigheden nog slechter worden. De onderhandelingen tussen de Keniase autoriteiten en de VN liepen vast en op het einde van 2010 waren er nog geen herlocaties gebeurd.

Naast de medische diensten in het kamp Dagahaley verschafte Artsen Zonder Grenzen ook materiaal voor onderdak aan 700 families en verzekerde, samen met andere organisaties, de bevoorrading met vers water voor de nieuwkomers.

In 2010 begonnen de teams van Artsen Zonder Grenzen te werken in het afgelegen district Ijara, dat ook vluchtelingen opvangt. Het personeel focuste op de reproductieve gezondheidszorg in het dispensarium van Sangailu en het ziekenhuis van Hulugho, en wil de diensten uit te breiden tot de immunisering en zorg van patiënten met tuberculose.

Hiv/aids

In Kenia werd grote vooruitgang geboekt in de strijd tegen hiv/aids. In een inspanning om de toegang tot behandeling te verbeteren, heeft Artsen Zonder Grenzen haar gedecentraliseerde zorgprogramma uitgebreid. Homa Bay, aan de kust van het Victoria meer, is het district dat het zwaarst getroffen is door de epidemie. In samenwerking met het ministerie van Volksgezondheid, zorgde Artsen Zonder Grenzen er voor dat behandeling beschikbaar is in acht klinieken in Homa Bay: 10.000 mensen die met hiv/aids leven werden verzorgd, waaronder 850 kinderen jonger dan 15 jaar.

In de hoofdstad Nairobi geeft Artsen Zonder Grenzen behandeling tegen hiv/aids en tbc in twee sloppenwijken, Mathare en Kibera. Hier krijgen ongeveer 7.400 mensen die leven met hiv/aids verzorging in de klinieken van Artsen Zonder Grenzen en 5.800 krijgen aidsremmers.

In Kibera heeft Artsen Zonder Grenzen een werkgroep opgezet met de plaatselijke autoriteiten om de overdracht van drie gezondheidsvoorzieningen aan het Ministerie van Volksgezondheid te vergemakkelijken. Als onderdeel van de overdracht zal een nieuw gezondheidscentrum gebouwd worden net buiten de sloppenwijk om gezondheidszorg aan de plaatselijke bevolking te verlenen.

Na 10 jaar werd het hiv/aids project van Artsen Zonder Grenzen in Busia, een landelijke streek in het westen van Kenia, overgedragen aan andere organisaties. Het project heeft effectief aangetoond dat een behandeling met aidsremmers goede resultaten geeft in een landelijke omgeving met weinig hulpmiddelen, en dat de aidsremmers het mogelijk maken om met hiv/aids te leven, wat de stigmatisering en discriminatie vermindert.

Seksueel geweld in de sloppenwijken

Zowel het project in Mathare als dat in Kibera zijn in het bijzonder gefocust op seksueel geweld. In Kibera werd de kliniek voor seksueel geweld verhuisd naar een eigen gebouw, zodat de patiënten met meer vertrouwelijkheid toegang hadden tot medische en psychologische diensten. Ondertussen begon het personeel in Mathare een wachtdienst de klok rond. Het ziekenhuis biedt profylaxe na de feiten – medicatie die in grote mate het risico op hiv-infectie vermindert – en raadgevingen en sociale ondersteuning. Het personeel behandelt ongeveer 70 patiënten elke maand, waaronder vele kinderen.

Van kala azar een nationale prioriteit maken

Na zeven jaar werken met patiënten met kala azar in Pokot, dichtbij de grens met Oeganda, startte Artsen Zonder Grenzen een opleidingsprogramma over kala azar in de districten Centraal-Turkana en Zuid-Turkana. Teams ondersteunen en trainen het personeel van het ministerie van Volksgezondheid over het gebruik van eerstelijnsmedicatie en tweedelijnsmedicatie. Kala azar wordt verspreid door zandvliegen en is fataal indien het niet behandeld wordt. Artsen Zonder Grenzen ijvert er voor dat de behandeling kosteloos door verstrekt wordt door het ministerie van Volksgezondheid en voor snelle testmethodes, die ideaal zijn om ruimer geïmplementeerd te worden in plaatsen met weinig voorzieningen.